به گزارش شهرآرانیوز، مازیار لرستانی در یادداشتی که در فضای مجازی منتشر کرده، از شرایط دشوار زندگی و دوری از فعالیتهای هنری نوشته و تأکید کرده است که سختیهای مالی نتوانسته او را به همکاری با جریانهایی که قبولشان ندارد، وادار کند.
لرستانی در بخشی از این یادداشت با اشاره به باند و مافیا نوشته است که اگر برخی جریانها راه همکاری را به روی او ببندند، حاضر نیست برای ادامه فعالیت به خواسته آنها تن بدهد و تأکید کرده است که روزیرسان را خدا میداند. این بخش از نوشته او در مطالب منتشرشده درباره وضعیتش نیز بازتاب داشته است.
این بازیگر پیشتر نیز در آذر ۱۴۰۳ با انتشار ویدئویی از شرایط دشوار زندگیاش، از دلتنگی برای بازگشت به سینما گفته بود.
او نوشته بود که دوریاش از بازیگری جلوی دوربین «خودخواسته» نیست و به همین دلیل تصمیم گرفته رزومه کاریاش را برای چند شرکت معتبر غیرهنری ارسال کند تا شاید یکی از آنها او را به همکاری بپذیرد.
لرستانی در همان یادداشت از علاقه خود به اجرای نمایش «چه کسی پنیر مرا دزدید» بر اساس کتابی به همین نام نوشته اسپنسر جانسون نیز خبر داده بود؛ نمایشی که به گفته خودش به دلایل مختلف به سرانجام نرسید. او در پایان این بخش نوشته بود که به «نشدنها» عادت کرده است.
اشاره او به «چه کسی پنیر مرا دزدید» نیز تنها یک خاطره کاری نیست؛ لرستانی در روایت تازه خود از تصمیمش برای استفاده از پیام این اثر در زندگی شخصیاش گفته است؛ اثری که محور آن مواجهه انسان با تغییرات و پیدا کردن مسیر تازه در شرایط دشوار است.
در نتیجه، روایت تازه مازیار لرستانی از روزهای بیپولی، تصویری از هنرمندی است که همزمان با گلایه از شرایط کاری و مالی، بر حفظ استقلال خود تأکید دارد و میگوید دشواریهای زندگی باعث نشده برای بازگشت به عرصه هنر، از اصول و انتخابهایش عبور کند.